Derde deel vanaf april 2026

Achtenzeventigste verhaaltje 8 april 2026

Door allerlei omstandigheden heb ik het laatste halfjaar geen verhaaltjes meer geschreven. De afgelopen wintermaanden nodigden ook niet echt uit om de camera en pen ter hand te nemen. Omdat het acht april weer een prachtige lentedag beloofde te worden zijn we in de ochtenduren waar samen op pad gegaan.

Een tochtje naar Venlo leek ons prima, we hadden daar beiden duidelijk zin in. In de winkelstraat aangekomen vond mijn echtgenote een paar winkeltje die ze graag wilde bezoeken. Ik had besloten om buiten op haar te wachten en te kijken of daar voor mij nog iets te fotograferen zou zijn. 

Om me heen kijkend zag ik hem zitten. Een man die , naar mijn vermoeden, ongeveer mijn leeftijd moest hebben. Zijn grijze enigszins krullend haar tooide zijn gebruinde gezicht. Zijn kleding en schoeisel waren bont en leken, qua snit, zo uit de jaren zestig of zeventig van de vorige eeuw te komen.Een redelijk lange sjaal in prachtig Delfts Blauw completeerde het geheel. Het sigaartje en zijn aansteken mochten natuurljk in deze setting niet ontbreken.

Rustig wandelde ik naar hem toe. Mijn "goede morgen mijnheer" was duidelijk gewenst. Hij groette tenminste lichtelijk glimlachend terug. Zijn wijze van spreken, zijn dialect, maakte direct duidelijk dat hij niet van onder de rivieren afkomstig was. "Amsterdammer in hart en nieren" sprak hij. "ik kom uit de Jordaan, en ben dus een echte Jordanees" zei hij ter verduidelijking. Hij was al jarenlang getrouwd met een Venlose dame, en woonde daardoor al evenveel jaren in deze stad. Nooit had hij geprobeerd om Limburgs te praten. "ze hebben het hier nooit aan me gevraagd, dus blijf ik gewoon Amsterdams praten en ben als zodanig ook goed in Venlo geaccepteerd. 

Uiteraard heb ik aan hem gevraagd of ik een fotootje mocht maken. "Na zo'n leuk gesprek met jou kan, en wil, ik dat natuurlijk niet weigeren" sprak hij. Ik kreeg alle tijd om een paar mooie prentjes te maken. 

Na wat na-keuvelen werd hij op zijn schouder geklopt door een andere man welke direct het gesprek over nam. Ook was ondertussen mijn vrouw weer teruggekomen, zodat wij onze weg weer konden vervolgen. Toen wij op een terrasje voor het gemeentehuis een drankje dronken zagen wij hem weer zitten, druk pratend met een andere man. Hij zwaaide nog even als teken van herkenning. 

Deze plezierige ontmoeting heeft bij mij weer de animo in het schrijven en fotograferen gebracht.

 

Negenenzeventigste verhaaltje 18 april 2026

Ook deze zaterdagochtend zijn we, zoals bij ons gebruikelijk, weer naar de markt in Helmond getogen. Het was heerlijk lenteweer en de zon deed haar best om ons tevreden te stellen. 

Mijn echtgenote was de winkelstraat gaan verkennen terwijl ik richting groentemarkt was getogen. Meestal breng ik daar altijd wel een bezoekje aan de zuivelkraam om onze voorraad kaas etc. aan te vullen. Met een volle tas zuivelproducten en mijn camera in de aanslag begaf ik me weer richting het begin van de markt. 

Mijn toch wel vermoeide benen snakten toen naar een momentje rust. Een bankje was dan ook al snel gevonden. Het was ook wel plezierig dat daar al een ander persoon zat. Gezelschap vind ik dan ook erg fijn.  Deze man was geheel gekleed in zwart, terwijl zijn hoofd was bedekt door een prachtig gestileerde hoed. Een enorme zonnebril en een imposante snor completeerde het geheel. Ik begroette hem met mijn "goede morgen mijnheer". Hij beantwoordde mijn groet met "Sorry sir I don't speak or understand Dutch".  "English?" was mijn vraag.  Het "Yes please" van hem maakte dat we al snel in een Amerikaans-Engels gekeuvel verder gingen. De man was geboren en getogen in de staat North Carolina waar ik verschillende keren heb gewerkt. Het plaatsje Forest City waar ik mijn werk verrichte was bij hem bekend. Terloops vertelde hij dat hij ook een tijd in Florida had gewoond. Ook daar heb ik gewerkt en wel in de plaats Miami. 

Deze man vertelde dat hij een tijd geleden kennis had gekregen aan een Nederlandse vrouw. Daarop is hij naar Nederland gekomen en woonde nu in Mierlo Hout.

Toen ik hem vroeg naar zijn opinie over D.T. vroeg hij mij "Do you mean that asshole and piece of shit that sits in Washington ??". Duidelijk dus.

Een paar fotootjes maken vond hij leuk.

Toch weer een vruchtbare ochtend